Uroczystość Ofiarowania Pańskiego

2 lutego w kościele obchodzone jest święto Ofiarowania Pańskiego, noszącego w Polsce także nazwę święta Matki Boskiej Gromnicznej. Święto to upamiętnia przyniesienie Jezusa przez Maryję i Józefa w świątyni Jerozolimskiej, zgodnie z prawem żydowskim nakazującym ofiarowanie pierworodnego syna Bogu, dokładnie 40 dni od urodzenia.

Według ewangelii Jezus został nazwany podczas tego obrzędu ?światłem na oświecenie pogan i chwałą Izraela?. Nawiązując do tych słów, obchody święta Ofiarowania Pańskiego są bogate w symbolikę światła. Najpopularniejszą formą świętowania tej daty są procesje, podczas których niesie się zapalone świece jako symbolikę Jezusa wnoszonego przez Maryję do świątyni. Początki obchodów święta sięgają IV w. na terenie Jerozolimy i VII w. w przypadku terenów Rzymskich. Od IX w. procesje kończą się poświęceniem świec, które następnie zanosi się zapalone do domu. Owe świece złożone na ręce osoby konającej, oznaczają poświęcenie jej w ręce Maryi, natomiast zapalone w domostwie podczas klęsk żywiołowych, chronią je przed negatywnymi skutkami kataklizmu. Ta tradycja mocno przyczyniła się do nazwy święta Matki Boskiej Gromnicznej.

Święto jest obchodzone przez kościół katolicki, starokatolicki, prawosławny i ewangelicki. Jego znaczenie w polskiej tradycji jest na tyle duże, że doczekało się kilku przysłów odnoszących się właśnie do niego jak np. ?Gromnica - zimy połowica?. Dzień ten kończył także tradycyjny okres śpiewania kolęd w polskich domach.